- Wersja
- Pobierz 1065
- Wielkość pliku 815.40 KB
- Liczba plików 1
- Data utworzenia 2025-09-18
- Ostatnia aktualizacja 2026-09-01
Badanie zasad projektowania systemów działań zbiorowych mających na celu zwiększenie zrównoważonego wykorzystania zasobów wodnych
Zarządzanie zasobami wodnymi w skali krajobrazu ma kluczowe znaczenie dla sprostania wyzwaniom środowiskowym i hydrologicznym w europejskim rolnictwie. Ze względu na rozdrobnienie własności gruntów zarządzanie to musi wykraczać poza granice poszczególnych gospodarstw i być dostosowane do systemów hydrologicznych, co wymaga wspólnego zarządzania z udziałem rolników i innych zainteresowanych stron. W niniejszym badaniu (etap 9), poświęconym motywom i barierom działań zbiorowych mających na celu ograniczenie wpływu na zasoby wodne, wykorzystano zasady projektowania (DP) Elinor Ostrom jako narzędzie diagnostyczne do oceny solidności instytucjonalnej w trzech przypadkach: zarządzania nawadnianiem w Hiszpanii i na Węgrzech oraz regulacji azotu w zlewniach w Danii. Przypadek hiszpański wykazuje silną zgodność z zasadami projektowania Elinor Ostrom (DP), charakteryzując się zagnieżdżonymi, zorientowanymi na użytkowników organizacjami oraz prawnym uznaniem praw zbiorowych. Przypadek węgierski charakteryzuje się silną kontrolą odgórną, ale brakuje mu zdolności do wdrażania złożonych i zbiorowych inicjatyw w zakresie gospodarki wodnej, a także niezbędnej współpracy oddolnej, koordynacji i profesjonalnego doradztwa. Przypadek duński znacznie odbiega od zasad Ostroma ze względu na ograniczone zaangażowanie interesariuszy i autonomię użytkowników. Wyniki te pokazują, w jaki sposób kontekst instytucjonalny i projekt systemu zarządzania wpływają na legitymizację i skuteczność w zarządzaniu zasobami wodnymi. Chociaż zasady Ostroma stanowią cenne odniesienie instytucjonalne, dają one ograniczony wgląd w czynniki behawioralne wpływające na udział rolników. Proponujemy, aby przyszłe badania nad zasadami Ostrom uwzględniały perspektywy behawioralne w celu lepszego zrozumienia sukcesów i porażek zbiorowych programów rolno-środowiskowych na rzecz zrównoważonego wykorzystania zasobów wodnych. Nasze dalsze prace wykraczać będą poza analizę instytucjonalną, aby zbadać czynniki behawioralne sprzyjające i hamujące w zbiorowych programach rolno-środowiskowych.
Attached Files
